Als die Bijbel open gaat, gebeurt er iets. Ik zou bijna zeggen: altijd. Maar natuurlijk kan ik me soms niet concentreren of word ik afgeleid. Dan beklijft het niet door mijn eigen innerlijke onrust, of de onrust om mij heen.
Maar meestal gebeurt het wél. Vanavond ook. Ik lees dagelijks een aantal hoofstukken om de Bijbel in iets minder dan een jaar helemaal te lezen en ik ben nu halverwege. Dat betekent dat ik vanaf 2026 de halve Bijbel achter de kiezen heb. Van HSV ben ik nu op de Basis Bijbel vertaling overgestapt. Zo kon ik de Oud Testamentische teksten over offers en wetten en de spannende verhalen in Richteren en Samuel iets beter verteren. Op audio werkt ook goed, onderweg naar mijn werk of tijdens het uitruimen van de vaatwasser. Vandaag was ik er nog niet aan toe gekomen, maar in de tuin, terwijl ik in mijn nieuwe roman wilde beginnen realiseerde ik het me. My daily streak!! Mijn dagelijkse commitment moest vóór de roman. Dus zette ik me even over het verlangen om in een ander verhaal te duiken heen en begon met de psalm van vandaag.
Psalmen 131:1 BB
[1] Een pelgrimslied van David. Heer, ik heb niet te veel verbeelding. Ik ben niet trots en kijk niet op anderen neer. Ik verlang niet naar dingen die onbereikbaar voor me zijn.
Klik en connect.
David koos hier voor deze woorden om zichzelf te verankeren in God, Hij verootmoedigde zich, bepaalde zijn positie ten opzichte van God en daardoor ook ten opzichte van anderen. Klik! Hij ook. Wat ontnuchterend en hoe verbonden voel ik me door dit statement met een mens die God wilde eren en gehoorzamen duizenden jaren geleden. In een tijd van continue informatiestromen en social media, de één doet of zegt nog interessantere dingen dan de ander, waarin ik steeds word getrokken in de verleiding van het vergelijken, treft Davids opmerking me in mijn ziel. En dat is nog maar het begin. Psalm 139 volgt ..Hij doorgrondt en kent me.
Even later in de brief aan Filippenzen schrijft Paulus hoe zijn gevangenschap hem tot troost is omdat het evangelie zich verspreidt door alle gebeurtenissen rond zijn gevangenneming. Ook deze woorden heeft hij waarschijnlijk gekozen te schrijven, ondanks zijn eerste gevoel. Zijn vlees. Gevangen zitten lijkt me vreselijk irritant. Vooral als je een apostel met een missie bent. En als je weet dat er een grote kans op de doodstraf is lijkt het me een uitdaging om positief te blijven. Maar hij schrijft de woorden wél, omdat hij erop uit komt dat Gods wil hoger is dan de zijne.
Ik zie duidelijk hoe in de afgelopen decennia het net zich sluit rondom joden en christenen in Europa, Australië, Engeland, de VS, het midden-oosten en Noord-Afrika. Het gaat geleidelijk maar al lang niet meer geniepig. We wennen eraan. Wat ligt er voor ons? Veel moeite en verdriet denk ik. Ook veel kansen om te getuigen van de hoop die in ons is. En veel duidelijkheid over wie Jezus is. Want Hij komt eraan. Uiteindelijk ligt een leven in aanwezigheid van Jezus voor ons, voor hen die Hem willen volgen en dienen, op een nieuwe Aarde waar geen lijden en pijn meer zal zijn. En als we daar zijn is al het lijden van nu en de nabije toekomst zoals de pijn tijdens een geboorte. Die vervaagt door het ontvangen van een kind, nieuw leven in je armen. Daar troost Jezus ons mee met het oog op de vervolging die zou komen na Zijn terugkeer naar God met hemelvaart (dat las ik woensdag met kring). Maar die vervolging komt er wel aan. Daar ben ik van overtuigd. En daar krijg ik wel eens onrust van, in mijn onderbuik.
Zelfs in die situatie van gevangenschap en vervolging wordt Paulus verleid tot vergelijken. Geen social media maar wel brieven en getuigenverslagen van bekenden. Er zijn mensen die het evangelie verspreiden met verkeerde bedoelingen, ze willen er eer door krijgen en Paulus de loef afsteken. Wat vervelend voor Paulus en storend voor het proces van de groeiende christelijke gemeenten! Dan zegt hij dit:
Filippenzen 1:18-19 BB
[18] Maar wat maakt het uit? Want of het nu met eerlijke of oneerlijke bedoelingen is, het gaat erom dat de mensen het nieuws van Christus te horen krijgen. En daarom ben ik er blij over. En ik zal er ook blij over blijven. [19] Want ik weet dat die blijdschap mij goed zal doen. Ook jullie gebeden en de hulp van de Geest van Jezus Christus helpen mij.
Want ik weet dat die blijdschap mij goed zal doen. Hij kiest voor blijdschap waar hij ook rancune of boosheid had kunnen kiezen. Want hij weet dat dat hem goed zal doen. Wat een kerel die Paulus.
Die neem ik mee. De laatste tijd betrap ik me vaak op irritatie, zeuren, klagen en boos zijn. Ik ben moe van mijn baan. Sacherijnig over verkeerde beslissingen van anderen. En als mensen dicht bij mij dan ook onaardig zijn bouwt de boosheid zich op, zoals een donderbui na een hittegolf. Gelukkig mag ik boosheid ook omarmen en toestaan. Onrecht is onrecht. Pijn is pijn. Dat negeren lijdt meestal tot een vulkaanuitbarsting op termijn. Maar als ik ermee naar God ga wéét ik dat hij het kan veranderen in liefde en vreugde als ik dat aan Hem vraag. Dat is een keuze, wil ik dat wel? Vasthouden aan boosheid kan ook zo lekker zijn soms. Maar wat is de prijs?
Dat veranderen in vreugde heeft Hij meermaals gedaan. Ook deze week weer. Een wonder wat ik in mezelf zag voltrekken. Heerlijk is dat. Hemelse vreugde. Blijdschap en compassie. Een weg waar eerst een blokkade was. Ik dien zo'n machtige en lieve God. Hij is vóór ons. En vóór gezonde relaties. Een God van vreugde.
Zomaar wat mijmeringen na een paar psalmen en een hoofdstuk uit de Filippenzen brief. Zodra die Bijbelwoorden mijn geest binnen sijpelen voel ik mezelf geworteld en geopend. De Geest gaat aan het werk. Alsof er een touw van boven door mijn hoofd en onderbuik heen naar de aarde gespannen wordt. Mijn worstelingen zijn niets nieuws onder de zon, Zijn genade en liefde zijn oneindig. Hij weet alles en biedt een weg. Toen al, en tot in de eeuwigheid.
Van Bijbel tot onderbuik
Als die Bijbel open gaat, gebeurt er iets. Ik zou bijna zeggen: altijd. Maar natuurlijk kan ik me soms niet concentreren of word ik afgeleid. Dan beklijft het niet door mijn eigen innerlijke onrust, of de onrust om mij heen.
Stromen van levend water
In mijn werk als psycholoog wil ik nog wel eens afwijken van protocol. Want als je, in overeenstemming met de cliënt, afstapt van de gebaande wegen gebeuren soms de mooiste dingen.
Gods Koninkrijk breekt door in de duisternis
"Iedere keer dat we onderwijs van Christus zien, horen of op welke manier dan ook meekrijgen, worden we uit een duister gebied van ons leven getrokken naar Zijn licht en waarheid, naar Zijn heerlijk Koninkrijk. Hij nodigt ons uit met Hem te wandelen, van Hem te leren en in Hem de genezing, liefde, vreugde en vrede te vinden die onze ziel zo wanhopig hard nodig heeft. " Kate McCord in In het land van de Blauwe Boerka's
Weg van Wraak vs Weg van Genezing
Ik heb het nu al tientallen malen gebruikt in therapie, en het blijft mensen inzicht geven en aanzetten tot actie. Ik maak het visueel met een model wat ik heb ontvangen vanuit Peacewise.org.
Over wijsheid en lijden
Echte wijsheid vind ik in mensen die goed kunnen lijden. Dat begint tot me door te dringen. Lijden valt ons allen ten deel, en hoe hard we het soms ook proberen, we ontkomen er niet aan. Het zijn de mensen die hun pijn recht in de ogen kijken en ondergaan die er aan de andere kant van de tunnel mooier uitkomen. Ik vind wijze mensen mooi en voel me ontzettend tot ze aangetrokken. Ik wil geen woord dat uit hun mond komt missen. Ze kunnen luisteren zonder te haasten naar een oplossing maar tegelijk zijn ze in staat direct tot de kern van een probleem door te dringen als ze hun mond open doen. Ze kunnen delen zonder je te verstikken. Ze hebben lichtjes in hun ogen, en achterliggende pijn, omlijnd met subtiele kraaienpootjes.
Groei
Groeien gaat ongemerkt maar is een bruut proces. De zaadjes die ik in mijn tuin plant ontkiemen in hun stervingsproces en groeien tot volledige planten waar ik mijn gezin van kan voeden. De kinderen groeien groter, maar zo langzaam dat ik het nauwelijks merk. Soms zie ik het ineens, als ik mijn zoon van een afstand over het strand zie rennen is hij ineens een jongetje, en geen dreumes meer, maar als hij tijdens het eten schreeuwt en huilt omdat hij écht geen tomatensaus lust is hij ineens weer de vermoeide en irrationele 3-jarige, midden in zijn ontwikkelingsproces. Ook ik groei nog steeds, niet in de lengte. Maar in mijn karakter wel.
Meer over de visie van Reconcilia
God is een relationele God, en zoekt de verbinding met mensen, dit kost Hem alles, Zijn Zoon Jezus de Messias. Tegelijk blijft God trouw aan Zijn eigen wetten en principes. Dit is uniek, in andere religies zie je dit niet. Het verlangen naar gezonde relaties is ook in ons mensen gelegd. We zijn gemaakt naar Zijn beeld. Hij is de God van verzoening. Juist daarom zijn relaties zo belangrijk, niemand staat op zichzelf, we worden gevormd door onze familie, omgeving en ervaringen. En onze dierbaren, van vroeger of nu, hebben een grote impact op ons welzijn. Als onze relaties zuiver en gezond zijn, varen we daar wel bij. Als er onderhuids of openlijk conflict is, brengt dat ons uit balans, en dit heeft psychische en lichamelijke gevolgen. Conflict is niet per se slecht, maar vaak weten we niet goed hoe we ermee om moeten gaan, met als gevolg dat we onszelf en anderen pijn doen. Reconcilia wil mensen helpen in het vinden van een goede manier om de conflicten in hun leven te hanteren.
Soul
Bij ziel denken we aan het onzichtbare deel van ons, de geest.. in de Bijbel vinden we een heel ander gebruik van het woord Nephesh, wat vertaald is met ziel.
Shalom
Shalom als duiding van een algehele vrede in je leven, in je huis, in je familie, in jezelf. Laat je inspireren door deze video van The Bible Project.
Reactie plaatsen
Reacties